Nieuws

Studio Nadia Nena presenteert de gelaagde narratieve kaart van Prinsenland en Het Lage Land die zij in opdracht van AIR maakte.

Wie levende architectuurgeschiedenis wil zien, gaat naar de nieuwe website van de Rotterdam Architectuurprijs. Daar zijn namelijk álle deelnemende bouwwerken van álle zestien edities terug te vinden, compleet met foto’s tekeningen en teksten.

In juni vorig jaar organiseerden AIR, Nieuwe Instituut en nai010 uitgevers het Symposium Vrouwen in Architectuur 2025 tijdens de Rotterdam Architectuur Maand. De workshop die toen werd gegeven, krijgt op 2 maart 2026 een vervolg tijdens de BK Feminist Week.

Vanuit de gezamenlijke ambitie om jongeren actief te laten meedenken in grote ontwerpopgaven en hun eigen leefomgeving hebben vier Europese architectuurecentra de krachten gebundeld.

Katendrecht heeft er een icoon bij: het Nederlands Fotomuseum. Teun van den Ende roemt de balans in het ontwerp, waar Fenix (die andere cultuurtempel op Katendrecht) juist in doorschiet.

Samen met Stichting Nieuw in Nederland verzorgden AIR, Studio Inscape en filmmaker Karim Ouri een gastles over architectuur voor kinderen die nog maar kort in Nederland wonen.

Het houten woongebouw Sawa is een toonbeeld van technisch vernuft, gecombineerd met Rotterdams honderdjarige traditie van de galerij – hier gebouwd rondom een groene hof.

Het historische Veerhuis aan de Schiehaven doet tegenwoordig dienst als schrijvershuis. Het gevierde architectenduo Ard de Vries en Donna van Milligen Bielke kreeg de schone taak het pand nauwkeurig te herstellen en nieuw leven in te blazen.

De eerste havo en vwo-klassen van Lyceum Kralingen trapten het schooljaar af met het vak Onderzoek & Ontwerpen. Meteen gingen ze aan de slag met een echte ontwerpuitdaging van Leren in de Metropo(o)lder, dit jaar met het thema klimaatadaptatie.

In aanloop naar en tijdens de Rotterdam Architectuur Maand 2025 vroegen we bewoners van Schiemond en het Lloydkwartier: wat maakt jullie wijk uniek? Een wijk bestaat niet alleen uit gebouwen. Het zijn vooral de mensen die kleur geven aan de buurt. Met het fotoboekproject ‘Dit is mijn wijk’ wilden we die persoonlijke perspectieven zichtbaar maken.

Ideeën die de gemeente direct afschiet, geen gezamenlijke blik, regels, tijdpaden: bewoners die hun buurt willen vergroenen, hebben vaak het gevoel dat ze hun omgeving niet zelf mogen inkleuren.