Architectuurkritiek: Leuk, een geveltuin, maar liever wel binnen de gemeentelijke lijntjes kleuren

In de grote kas van stadstuin de Rotterdamse Munt in Feijenoord, staan op een dinsdagavond eind oktober soep, brood en hummus op een lange tafel. Buiten treedt de herfst in, binnen schuiven zeventien bewoners en andere betrokkenen aan voor de lancering van ‘De Groene Verbinding op Zuid’. Dat is een wandel- en fietskaart langs water, parken en buurtprojecten, met ‘ommetjes’ en een 9 kilometer lange route, allemaal voornamelijk door buitendijks gebied.

Zo kan je wandelen of fietsen langs de Kop van Feijenoord, Noordereiland, de Kop van Zuid, Katendrecht en de Afrikaanderwijk. Op de kaart staan parken, tuinen en andere groene plekken gemarkeerd. Maar ook monumenten, buurtprojecten en andere bijzondere plekken, zoals het Grondstoffenstation. De kleinste en meest kwetsbare buurttuinen zijn bewust niet opgenomen; er is dus nóg meer bewonersgroen dan de elf stippen op de kaart aangeven. “Alleen al het maken van de wandel- en fietskaart bestendigde de gemeenschap”, vertelt Marian Bentvelzen van de Botanische Tuin Afrikaanderwijk, die vanavond samen met bewoner Ellen van Bodegom De Groene Verbinding op Zuid presenteert.

“Er hangt deze avond een sfeer van plannen smeden, aanpakken en uitvoeren”

 

Tijdens de soep wisselen de aanwezigen wetenswaardigheden uit over al bestaande wandelinitiatieven en delen ze praktische informatie. De achtergrond van de zeventien aanwezigen deze avond is divers, ze vinden elkaar in een gedeelde positieve houding. Wil iemand nog bloembollen, er zijn er drieduizend afgeleverd bij bewonersinitiatief Iedereen aan Boord op Noordereiland? Zou de groep Turkse vrouwen die wekelijks over het Afrikaanderplein wandelt, met de kaart misschien verleid kunnen worden tot andere routes? Kan iemand een van de boompjes gebruiken die deze zomer in de bakken op de Meent stonden?

Er hangt een sfeer van plannen smeden, aanpakken en uitvoeren. Maar die praktische inslag sluit een brede, toekomstgerichte blik niet uit. Iemand merkt op dat het belangrijk is om jongeren in aanraking te laten komen met natuur, “want zij zijn de natuurbeschermers van morgen”.

Maaspark

Iets later die avond toont het door het Architectuur Instituut Rotterdam (AIR) georganiseerde Stadsgesprek in het Timmerhuis een heel andere setting, met fancy hapjes en frisjes strak in het gelid. Hier wordt óók een kaart gepresenteerd: de Wateratlas, de onderlegger voor het ‘Maaspark’, dat eigenlijk gewoon de rivier is zoals we die kennen, maar dan bezien als park. In opdracht van de gemeente stelde ontwerpbureau Studio Marco Vermeulen (SMV) de Wateratlas samen.

De ontwerpers deden grondig onderzoek naar het huidige gebruik van het Maaswater, de havenbekkens, kades en de buitendijkse, aangrenzende stad. Ze brachten bestaande ontwikkelingsplannen langs de rivier in kaart en spraken met betrokken partijen – van Rijkswaterstaat en het Havenbedrijf tot ecologen, ondernemers en woonbootbewoners. Aan de hand van vragen als “Hoe sluiten functies op en aan het water beter aan op het gebruik op land?” en “Hoe dragen schepen, groen en horeca bij aan een goede verblijfskwaliteit in het centrum van de stad?”, schetsten ze een toekomstbeeld.

Meer lezen?

Lees het volledige artikel gratis op Vers Beton.

AIR x Vers Beton

AIR maakt het mogelijk dat Vers Beton jaarlijks tien onafhankelijke artikelen kan publiceren over architectuur en stedelijke ontwikkeling rond verschillende thematieken, met stadsverhalen of concrete aanbevelingen. Deze artikelen zijn gratis te lezen op Vers Beton, ook zonder abonnement.